Parkingi wielostanowiskowe i garaże podziemne to obiekty, w których podłogi muszą wytrzymać wyjątkowo trudne warunki eksploatacji. Tysiące przejazdów samochodów dziennie, obecność wody, soli drogowej nanoszonej na oponach zimą oraz paliw i olejów to czynniki, które w krótkim czasie niszczą niezabezpieczony beton. Posadzki epoksydowe stosowane w tego typu obiektach muszą łączyć odporność na agresywne substancje chemiczne z właściwościami antypoślizgowymi i trwałością na ścieranie. Szczególnym wyzwaniem jest obecność chlorków zawartych w soli drogowej – jony chlorkowe przenikają przez porowaty beton i docierają do zbrojenia, wywołując jego korozję. Dobry system posadzkowy nie tylko chroni powierzchnię przed ścieraniem, ale też stanowi barierę dla migracji agresywnych substancji w głąb płyty betonowej.
Dylatacje, drenaż i możliwości renowacji
Przy projektowaniu posadzki epoksydowej w parkingu należy wziąć pod uwagę szczeliny dylatacyjne. Płyty betonowe pracują pod wpływem zmian temperatury i obciążeń, a szczeliny między nimi muszą być odpowiednio uszczelnione, by nie stały się kanałem dla wody i soli. Systemy żywiczne przewidują stosowanie elastycznych mas fugowych, które wypełniają szczeliny i jednocześnie umożliwiają pracę podłoża. Ważna jest też kwestia drenażu – posadzka musi być wyprofilowana tak, by woda spływała do kratek ściekowych, a jej powierzchnia powinna być antypoślizgowa, by zapewnić bezpieczeństwo zarówno pieszym, jak i pojazdom. Nowoczesne systemy posadzek epoksydowych do parkingów projektowane są z myślą o możliwości renowacji bez konieczności skuwania starej powłoki – po kilku lub kilkunastu latach wystarczy przygotowanie powierzchni i nałożenie nowej warstwy nawierzchniowej, co znacznie obniża koszty utrzymania obiektu.